ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ
ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਸੱਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸਰਕਾਰੀ ਇਮਾਰਤ, ਚੋਣਾਂ ਜਾਂ ਅਹੁਦੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀਅਤ ਦਾ ਪਿਆਰ ਹੈ।
ਇਹ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਲਗਭਗ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਬੈਠਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਾਝੇ, ਮਾਲਵੇ ਜਾਂ ਦੁਆਬੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੋਵੇ, ਹਰਿਆਣੇ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਵਸਨੀਕ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇੰਗਲੈਂਡ ਤੋਂ ਕੈਨੇਡਾ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੋਵੇ।
ਬਰੈਂਪਟਨ ਅਤੇ ਕੈਲਡਨ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਥ
ਟਰਾਂਟੋ ਦੇ ਨੇੜੇ ਬਰੈਂਪਟਨ ਅਤੇ ਕੈਲਡਨ ਵਰਗੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਕੈਲਡਨ ਦੇ ਨਵੇਂ ਵਸੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਵੇਂ ਹਾਲੇ ਪਾਰਕਾਂ ਅਤੇ ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਉਸਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਪਰ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੱਥ ਲਈ ਥਾਂ ਲੱਭ ਹੀ ਲਈ ਹੈ।
ਮੈਕਲਾਫਲਿਨ ਰੋਡ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਲੱਗੇ ਕੁਝ ਬੈਂਚਾਂ ਉੱਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਲਗਭਗ 20 ਤੋਂ 25 ਵਿਅਕਤੀ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਟਰੈਫਿਕ ਲੰਘਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪੰਜਾਬੀ ਸੁਭਾਅ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਵੀਰ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਯਾਦਾਂ ਅਤੇ ਤਜਰਬੇ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਸੱਥ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਡਾ-ਛੋਟਾ ਨਹੀਂ। ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣ ਦਾ ਹੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਜਰਬਿਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ
ਇਸ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੂਬੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਹਰ ਵਰਗ ਅਤੇ ਹਰ ਪਿਛੋਕੜ ਦੇ ਲੋਕ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਿਤਾਈ ਹੈ, ਕੋਈ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀ ਤੋਂ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕੋਈ ਅਧਿਆਪਕ ਜਾਂ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਟਰੱਕ ਚਲਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਪਟਵਾਰੀ, ਨਹਿਰੀ ਮਹਿਕਮੇ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ, ਅਧਿਆਪਕ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀ—ਸਾਰੇ ਇੱਕੋ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਪਰਦੇਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਪਰਿਵਾਰਕ ਉਲਝਣਾਂ ਨਾਲ ਜੂਝਣ ਦਾ ਅਨੁਭਵ।
ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਮਨੋਰੰਜਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਗੋਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਿਆਣਪ ਵੀ ਛੁਪੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਯਾਦ
ਇਸ ਸੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਸੰਧੂ ਸਾਹਿਬ ਵੀ ਅਕਸਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਇਸ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਿਲੱਖਣ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਯਾਦਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਦਰਦ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਵਿਰਸੇ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਧਰਮ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਪੰਜਾਬੀਅਤ
ਇਸ ਸੱਥ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ, ਸਿੱਖ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਨਾ ਧਰਮ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਭੇਦਭਾਵ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਆਸਥਾ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿੰ
ਸੀਪਲ ਚਮਨ ਲਾਲ ਜੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਵਧੀਆ ਮਿਸਾਲ ਹਨ। ਉਹ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪੰਜਾਬੀਅਤ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬੇਬਾਕੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰਾਏ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਨਫ਼ਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਮਸਲੇ ’ਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਟਕਰਾਅ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਕੋਈ ਕਹਾਣੀ ਜਾਂ ਤਜਰਬਾ ਸੁਣਾ ਕੇ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਾਸਾ, ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਸਾਂਝ
ਇਸ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਾਸਾ-ਮਜ਼ਾਕ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀਰ ਆਪਣੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਪਰਦੇਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਹਾਸੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਕੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਈ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਪੈਨਸ਼ਨ, ਪਰਿਵਾਰ ਜਾਂ ਅਦਾਲਤੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਹੌਲਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਲੋਕ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਔਖੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਥ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬੀਅਤ ਦਾ ਜੀਉਂਦਾ ਰੂਪ
ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਕਿਸੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਜੀਉਂਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ, ਯਾਦਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸੱਥਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੱਥਾਂ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇਪਨ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਮਿਲ-ਜੁਲ ਕੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਰਦਾਸ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਇਹ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੱਗਦੀ ਰਹੇ, ਪੰਜਾਬੀ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਣ, ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦਾ ਨਾਮ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ।
